หลักการสังเกตคำสมาส

4. คำ พระ ซึ่งแผลงมาจากคำว่า วร ประกอบหน้าคำบาลีสันสกฤต จัดเป็นคำสมาสด้วย เช่น

พระบาท

พระพักตร์ พระชงฆ์ พระขรรค์
พระกร พระกรรณ พระเนตร พระครรภ์

แต่ถ้าคำที่อยู่หลังคำว่า พระ ไม่ใช่คำบาลี สันสกฤต ไม่จัดเป็นคำสมาส เช่น

พระเขนย

พระขนง พระศอ พระอู่
พระขนอง พระสลา พระธำมรงค์ พระสาง
ต้อง พระ นำหน้าคำบาลี สันสกฤตเท่านั้นนะ
จ้ะ..ที่รัก

ต่อไป